Wiki.Meteoritica.pl - Zmiany w linkowanych z „Plik:Antonin (Jenniskens 2026)-fig-06.jpg” [pl]

Szablon:Jenniskens (2026)

2026-08-29T21:12:05Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:12, 29 sie 2026
Linia 47:		Linia 47:
	'''Faza 3''' rozpoczyna się gwałtownym zwiększeniem tempa wzrostu jasności na wysokości oznaczonej jako „Hu”, po czym następuje szybki wzrost jasności aż do osiągnięcia poziomu plateau.		'''Faza 3''' rozpoczyna się gwałtownym zwiększeniem tempa wzrostu jasności na wysokości oznaczonej jako „Hu”, po czym następuje szybki wzrost jasności aż do osiągnięcia poziomu plateau.

-	'''Faza 4''' odpowiada plateau, na którym jasność pozostaje stała lub wykazuje tendencję wzrostową wraz ze spadkiem wysokości. Początek plateau oznaczono jako „Hp”. W tym punkcie wcześniejsze oscylacje zazwyczaj zanikają. W ich miejsce obserwacje fotometryczne mogą jednak wykazywać oscylacje typu ''chirp''<ref name="chirping"></ref>, rozpoczynające się na tej wysokości i charakteryzujące się wzrostem częstotliwości od ~~około~~ 2 do ~~około~~ 20 Hz wraz ze zmniejszaniem się wysokości. Oscylacje te zanikają po wejściu w Fazę 5.	+	'''Faza 4''' odpowiada plateau, na którym jasność pozostaje stała lub wykazuje tendencję wzrostową wraz ze spadkiem wysokości. Początek plateau oznaczono jako „Hp”. W tym punkcie wcześniejsze oscylacje zazwyczaj zanikają. W ich miejsce obserwacje fotometryczne mogą jednak wykazywać oscylacje typu ''chirp''<ref name="chirping"></ref>, rozpoczynające się na tej wysokości i charakteryzujące się wzrostem częstotliwości od ~2 do ~20 Hz wraz ze zmniejszaniem się wysokości. Oscylacje te zanikają po wejściu w Fazę 5.

	'''Faza 5''' charakteryzuje się występowaniem rozbłysków związanych z fragmentacją meteoroidu. Początek tej fazy przedstawiono na rysunku 2 za pomocą linii ciągłej i oznaczono jako „Hf”. Za rozbłyskami często obserwuje się fragmenty meteoroidu, poruszające się w pozostawionym przez niego śladzie.		'''Faza 5''' charakteryzuje się występowaniem rozbłysków związanych z fragmentacją meteoroidu. Początek tej fazy przedstawiono na rysunku 2 za pomocą linii ciągłej i oznaczono jako „Hf”. Za rozbłyskami często obserwuje się fragmenty meteoroidu, poruszające się w pozostawionym przez niego śladzie.

Antonin

2026-08-29T20:42:24Z

Bolid:

← poprzednia wersja		Wersja z 20:42, 29 sie 2026
Linia 35:		Linia 35:

	15 lipca 2021 roku obserwowano przelot porannego (05:00:11 czasu lokalnego; UT+2h) bardzo jasnego bolidu nad Polską z którego mogły spaść meteoryty. Część czeskich kamer europejskiej sieci bolidowej (''European Fireball Network'', cz. ''Evropská bolidová síť'', EN) zarejestrowała przelot bolidu (otrzymał on oznaczenia EN150721_030011). Na bazie zarejestrowanych obrazów udało się wyznaczyć prawdopodobny rejon spadku fragmentów. Za portalem Astronomický ústav AV ČR:		15 lipca 2021 roku obserwowano przelot porannego (05:00:11 czasu lokalnego; UT+2h) bardzo jasnego bolidu nad Polską z którego mogły spaść meteoryty. Część czeskich kamer europejskiej sieci bolidowej (''European Fireball Network'', cz. ''Evropská bolidová síť'', EN) zarejestrowała przelot bolidu (otrzymał on oznaczenia EN150721_030011). Na bazie zarejestrowanych obrazów udało się wyznaczyć prawdopodobny rejon spadku fragmentów. Za portalem Astronomický ústav AV ČR:
		+	[[Image:Antonin_(Jenniskens_2026)-fig-06.jpg\|thumb\|left\|200px\|Krzywa zmian jasności i prędkość meteoroidu Antonin; szczegółowy opis patrz → [[Szablon:Jenniskens (2026)\|Jenniskens et al. (2026)]]]]
	:Większość kamer czeskiej sieci bolidowej nie działała, gdyż już świtało. Jednak część kamer działa nawet w dzień, więc udało się zarejestrować przelot bolidu przez trzy kamery: dwie w Červená hora i Lysá hora w Kraju Morawsko-Śląskim (''Červená hora a Lysá hora v Moravskoslezském kraji'') i jedną kamerę w Říčanach koło Pragi (''v Říčanech u Prahy''). Niestety na części stacji nie zarejestrował się cały przelot bolidu z powodu chmur lub wyjścia bolidu z pola widzenia kamery. Bolid w fazie maksimum osiągnął jasność Księżyca w pełni<ref>patrz → [[Bolidy_(typy)#Jasności_bolidów\|Jasność bolidów]]</ref> i wniknął głęboko w atmosferę co by sugerowało, że spadły z niego meteoryty! Na bazie tych niekompletnych informacji udało się zrekonstruować przybliżona trajektorię meteoroidu w atmosferze i oszacować prawdopodobny obszar spadku fragmentów meteorytów. Z obliczeń wynika, że początkowa masa meteoroidu wynosiła ~100 kg, czyli była to bryła o ok. 40 cm średnicy. Wszedł on w atmosferę z prędkością ok. 17,8 km/s pod kątem 52° do powierzchni ziemi. Zapłonął na wysokości ~74 km. Końcowej fazy lotu nie udało się zarejestrować z powodu chmur, ale na wysokości 25 km miał on jeszcze prędkość 13 km/s.<ref name="speed">jest to bardzo duża prędkość! Chyba błąd druku?</ref>		:Większość kamer czeskiej sieci bolidowej nie działała, gdyż już świtało. Jednak część kamer działa nawet w dzień, więc udało się zarejestrować przelot bolidu przez trzy kamery: dwie w Červená hora i Lysá hora w Kraju Morawsko-Śląskim (''Červená hora a Lysá hora v Moravskoslezském kraji'') i jedną kamerę w Říčanach koło Pragi (''v Říčanech u Prahy''). Niestety na części stacji nie zarejestrował się cały przelot bolidu z powodu chmur lub wyjścia bolidu z pola widzenia kamery. Bolid w fazie maksimum osiągnął jasność Księżyca w pełni<ref>patrz → [[Bolidy_(typy)#Jasności_bolidów\|Jasność bolidów]]</ref> i wniknął głęboko w atmosferę co by sugerowało, że spadły z niego meteoryty! Na bazie tych niekompletnych informacji udało się zrekonstruować przybliżona trajektorię meteoroidu w atmosferze i oszacować prawdopodobny obszar spadku fragmentów meteorytów. Z obliczeń wynika, że początkowa masa meteoroidu wynosiła ~100 kg, czyli była to bryła o ok. 40 cm średnicy. Wszedł on w atmosferę z prędkością ok. 17,8 km/s pod kątem 52° do powierzchni ziemi. Zapłonął na wysokości ~74 km. Końcowej fazy lotu nie udało się zarejestrować z powodu chmur, ale na wysokości 25 km miał on jeszcze prędkość 13 km/s.<ref name="speed">jest to bardzo duża prędkość! Chyba błąd druku?</ref>
	:Możliwy spadek meteorytów nastąpiłby na południe od miasta Mikstat.<ref name="Mikstat">to m.in. z miasta Mikstat obserwowano we wrześniu 1907 roku bolid z którego miał spaść meteoryt [[Ostrzeszów]]</ref> Wyznaczono {{Txt2Img\|Antonin_(Bischoff_2022_fig02).jpg\|orientacyjny rejon spadku}}. W jego wschodniej części mógł spaść fragment o wadze do 10 kg, a jeśli meteoroid defragmentował, to w odległości ok. 7 km od masy głównej w kierunku WNW, mogły spaść mniejsze fragmenty ok. 100 g.		:Możliwy spadek meteorytów nastąpiłby na południe od miasta Mikstat.<ref name="Mikstat">to m.in. z miasta Mikstat obserwowano we wrześniu 1907 roku bolid z którego miał spaść meteoryt [[Ostrzeszów]]</ref> Wyznaczono {{Txt2Img\|Antonin_(Bischoff_2022_fig02).jpg\|orientacyjny rejon spadku}}. W jego wschodniej części mógł spaść fragment o wadze do 10 kg, a jeśli meteoroid defragmentował, to w odległości ok. 7 km od masy głównej w kierunku WNW, mogły spaść mniejsze fragmenty ok. 100 g.

Szablon:Jenniskens (2026)

2026-08-29T20:35:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 20:35, 29 sie 2026
(Nie pokazano 10 wersji pomiędzy niniejszymi.)
Linia 1:		Linia 1:
-	Jenniskens Peter, Pilorz Stuart, Robertson Darrel, Stern Eric C., (2026), '''Bolide Light Curve Systematics from 75 Recovered Meteorites''', ''Meteoritics & Planetary Science'', vol. xx, 2026, ss. 44 ({{!abs-ilink\|Szablon:Jenniskens (2026)}}).<ref>patrz → [[Szablon:Jenniskens (2025)\|Jenniskens (2025)]]</ref> Plik {{!doi\|10.1111/maps.70203}}.<noinclude>	+	Jenniskens Peter, Pilorz Stuart, Robertson Darrel, Stern Eric C., (2026), '''Bolide Light Curve Systematics from 75 Recovered Meteorites''', ''Meteoritics & Planetary Science'', vol. xx, 2026, ss. 44 ({{!abs-ilink\|Szablon:Jenniskens (2026)}}).<ref>[[Image:Križevci_(Jenniskens_2026)-fig-02.jpg\|right\|96px\|link=Szablon:Jenniskens (2026)]]artykuł analizuje, jak skład asteroid i typ meteorytu wpływają na jego rozpad, hamowanie i uwalnianie energii w atmosferze Ziemi. Autorzy przebadali profile jasności i prędkości 75 bolidów, dla których udokumentowano spadek meteorytów. Badanie bolidów pokazuje, że ich jasność, hamowanie i rozpad w atmosferze zależą od składu, masy, prędkości i kąta wejścia. Krzywa jasności zwykle przechodzi przez 7 etapów: (1) gwałtowne początkowe rozjaśnienie, (2) stopniowy wzrost jasności, czasem z okresowymi zmianami, (3) szybki wzrost jasności aż do plateau, (4) plateau związane z topnieniem meteoroidu, (5) rozbłyski wynikające z fragmentacji, (6) końcowy rozbłysk, czasem o innej barwie, (7) dalsze parowanie i fragmentacja aż do fazy ciemnego lotu; patrz → [[Bolidy (typy)]]</ref><ref>'''artykuł został nadesłany do redakcji [[Meteoritics & Planetary Science/Artykuły\|MaPS]] przed sukcesami sieci Skytinel, więc nie uwzględnia spadków: [[Drelów]], [[Poświętno]] i [[Zadzim]]'''; opisano m.in. spadki: [[Antonin]], [[Benešov (bolid)]], [[Hradec Králové]], [[Jesenice]], [[Košice]], [[Križevci]], [[Morávka]], [[Novo Mesto]], [[Pusté Úľany]], [[Renchen]], [[Ribbeck]], [[Stubenberg]], [[Žďár nad Sázavou]]; patrz → [[Szablon:Jenniskens (2025)\|Jenniskens (2025)]]</ref> Plik {{!doi\|10.1111/maps.70203}}.<noinclude>


	----		----
-	'''Abstract:''' How does the energy deposition profile (light curve), deceleration, and penetration depth in Earth's atmosphere depend on asteroid composition and meteorite type? Here, we present the light curve and velocity profile of 75 bolides from camera-documented meteorite falls. The light curves as a function of altitude generally develop in the following seven phases: Phase (1) an initial rapid brightening; (2) a gradual increase that sometimes shows periodic brightness variations; (3) an onset and rapid increase of brightness until reaching a plateau; (4) a plateau with occasionally chirping brightness oscillations; (5) flares that result in fragments in the meteor wake; (6) an end flare of sometimes different color; and (7) ongoing ablation and fragmentation until dark flight. These seven phases are interpreted as resulting from solid bodies that cause early brightness oscillations from meteoroid spin, a plateau because of melting and reaching melting equilibrium, chirping oscillations due to plasma instabilities, flares due to fragmentations along fractures from dynamic pressure and thermal stress, and an end flare when the surviving back of the meteoroid explodes. This paper discusses the systematics of how the phase heights depend on entry speed, entry angle, initial mass, and meteorite type. The dynamic pressures during the onset of fragmentation and the end flare correlate with the tensile strength of the recovered meteorites. The results have implications for Planetary Defense when anticipating the energy deposition curve of small solid-body airbursting asteroid impacts like ''Chelyabinsk''.	+	'''Abstract:''' How does the energy deposition profile (light curve), deceleration, and penetration depth in Earth's atmosphere depend on asteroid composition and meteorite type? Here, we present the light curve and velocity profile of 75 bolides from camera-documented meteorite falls. The light curves as a function of altitude generally develop in the following seven phases: Phase (1) an initial rapid brightening; (2) a gradual increase that sometimes shows periodic brightness variations; (3) an onset and rapid increase of brightness until reaching a plateau; (4) a plateau with occasionally chirping<ref name="chirping"></ref> brightness oscillations; (5) flares that result in fragments in the meteor wake; (6) an end flare of sometimes different color; and (7) ongoing ablation and fragmentation until dark flight. These seven phases are interpreted as resulting from solid bodies that cause early brightness oscillations from meteoroid spin, a plateau because of melting and reaching melting equilibrium, chirping oscillations due to plasma instabilities, flares due to fragmentations along fractures from dynamic pressure and thermal stress, and an end flare when the surviving back of the meteoroid explodes. This paper discusses the systematics of how the phase heights depend on entry speed, entry angle, initial mass, and meteorite type. The dynamic pressures during the onset of fragmentation and the end flare correlate with the tensile strength of the recovered meteorites. The results have implications for Planetary Defense when anticipating the energy deposition curve of small solid-body airbursting asteroid impacts like ''Chelyabinsk''{{MBD-record\|name=Chelyabinsk}}.
		+
		+
		+	Fragment publikacji:
		+	{{BQuote-begin \|max-width=800px}}
		+	[[Image:Križevci_(Jenniskens_2026)-fig-02.jpg\|thumb\|right\|360px\|'''Rys. 2.''' Przykładowy kształt krzywej blasku bolidu (lewa oś Y) oraz profilu prędkości (prawa oś Y) w funkcji wysokości, przedstawiający przypadek spadku chondrytu typu H w [[Križevci]] (Borovička et al. 2015). Zaznaczono charakterystyczne wysokości omawiane w tekście (Ho, Hu, Hp, Hf oraz Hd), natomiast liczby odpowiadają fazom krzywej blasku zdefiniowanym w tabeli 3. Prawy wykres przedstawia profil prędkości opisany formalizmem α–β (linia przerywana) oraz naszym nowym formalizmem H0–ζ (linia ciągła).]]
		+	{{Wielokropek}}<br>
		+	'''Profile fotometryczne'''
		+
		+	Krzywe fotometryczne charakteryzują się również specyficznym kształtem, w którym można wyróżnić charakterystyczne wysokości i fazy, przedstawione na '''rysunku 2'''. Na rysunku tym pokazano krzywą blasku meteoru związanego ze spadkiem chondrytu H6 '''[[Križevci]]''' (Borovička et al. 2015). W przypadku meteoru Križevci obserwację rozpoczęto odpowiednio wcześnie, dzięki czemu zarejestrowano wszystkie typowe fazy jego krzywej blasku.
		+
		+	Poszczególne fazy zestawiono w tabeli 3.
		+
		+	Wysokość początkowa „Hb” odpowiada wysokości, na której meteor został po raz pierwszy zaobserwowany. Wartość ta nie jest bezpośrednio związana z zachodzącymi procesami fizycznymi. W analizowanym przypadku „Hb” oznacza wysokość początkową podaną przez Borovičkę et al. (2015), jednak kształt początkowego odcinka krzywej blasku nie został opisany w dostępnej literaturze. Wartość Hb zależy od tego, jaka część świecącego toru kuli ognistej została zarejestrowana, od czułości zastosowanej kamery, a także od odległości meteoru od najbliższej lub najbardziej czułej kamery.
		+
		+	;Tabela 3. Typowe fazy na krzywej blasku bolidu.
		+	{\| {{Table data \|min-width=}}
		+	! Faza !! Wysokość !! Opis !! Przyczyna
		+	\|-
		+	\| \|\| Hb \|\| Początek obserwacji \|\| —
		+	\|-
		+	\| 1 \|\| Ho \|\| Początek początkowego, szybkiego wzrostu jasności \|\| Nagrzewanie powierzchni
		+	\|-
		+	\| 2 \|\| — \|\| Stopniowy wzrost jasności, okresowe zmiany jasności \|\| Nagrzewanie, rotacja (''spin'')
		+	\|-
		+	\| 3 \|\| Hu \|\| Zwiększenie tempa wzrostu jasności, okresowe zmiany jasności \|\| Początek topnienia, rotacja
		+	\|-
		+	\| 4 \|\| Hp \|\| Osiągnięcie plateau, początek oscylacji typu ''chirp''<ref name="chirping">'''oscylacje typu ''chirping''''' (z ang. ''chirp'' – ćwierkanie) to sygnały lub drgania, których częstotliwość zmienia się w czasie (rośnie lub maleje). Nazwa pochodzi z akustyki, ponieważ dźwięk o rosnącej częstotliwości przypomina ptasie ćwierkanie lub dźwięki wydawane przez nietoperze i delfiny. {{Sparse-b}}Ciekawostka:{{Sparse-e}} wykrycie fal grawitacyjnych (np. przez detektory LIGO) objawia się właśnie jako kosmiczny „chirp” – sygnał o rosnącej częstotliwości i amplitudzie, powstający w ostatnich ułamkach sekund przed zderzeniem dwóch gwiazd neutronowych lub czarnych dziur</ref> \|\| Stan równowagi podczas topnienia, niestabilność plazmy
		+	\|-
		+	\| 5 \|\| Hf \|\| Początek fragmentacji, rozbłyski, początek silniejszego hamowania, zanik oscylacji typu ''chirp'' \|\| Pęknięcia oraz ciśnienie dynamiczne (''dynamic pressure'') i naprężenia termiczne (''thermal stresses'')
		+	\|-
		+	\| 6 \|\| Hd \|\| Końcowy rozbłysk, czerwona barwa \|\| Rozerwanie tylnej części meteoroidu, zmiana pola przepływu
		+	\|-
		+	\| 7 \|\| — \|\| Spadek jasności, rozbłyski \|\| Postępujące topnienie, fragmentacja i hamowanie
		+	\|-
		+	\| \|\| He \|\| Koniec obserwacji \|\| —
		+	\|}
		+
		+	'''Faza 1''' odpowiada początkowemu, szybkiemu wzrostowi jasności, rozpoczynającemu się na wysokości początkowej „Ho”. W niniejszym przypadku przyjęto, że wysokość „Ho” odpowiada wysokości początkowej podanej przez Borovičkę et al. (2015).
		+
		+	'''Faza 2''' charakteryzuje się stopniowym wzrostem jasności, któremu niekiedy towarzyszą okresowe zmiany jasności w czasie. Okresowe zmiany jasności utrzymują się również w Fazie 3.
		+
		+	'''Faza 3''' rozpoczyna się gwałtownym zwiększeniem tempa wzrostu jasności na wysokości oznaczonej jako „Hu”, po czym następuje szybki wzrost jasności aż do osiągnięcia poziomu plateau.
		+
		+	'''Faza 4''' odpowiada plateau, na którym jasność pozostaje stała lub wykazuje tendencję wzrostową wraz ze spadkiem wysokości. Początek plateau oznaczono jako „Hp”. W tym punkcie wcześniejsze oscylacje zazwyczaj zanikają. W ich miejsce obserwacje fotometryczne mogą jednak wykazywać oscylacje typu ''chirp''<ref name="chirping"></ref>, rozpoczynające się na tej wysokości i charakteryzujące się wzrostem częstotliwości od około 2 do około 20 Hz wraz ze zmniejszaniem się wysokości. Oscylacje te zanikają po wejściu w Fazę 5.
		+
		+	'''Faza 5''' charakteryzuje się występowaniem rozbłysków związanych z fragmentacją meteoroidu. Początek tej fazy przedstawiono na rysunku 2 za pomocą linii ciągłej i oznaczono jako „Hf”. Za rozbłyskami często obserwuje się fragmenty meteoroidu, poruszające się w pozostawionym przez niego śladzie.
		+
		+	'''Faza 6''' obejmuje końcowy rozbłysk, któremu niekiedy towarzyszą dwa lub więcej rozbłysków występujących w krótkich odstępach czasu. Pierwszy z nich oznaczono tutaj jako „Hd” (''disruption''). Rozbłyski te często charakteryzują się wyraźną czerwoną barwą, podczas gdy bezpośrednio wcześniej meteor obserwowany jest jako zielony.
		+
		+	'''Faza 7''' charakteryzuje się dalszym przebiegiem fragmentacji oraz szybkim spadkiem jasności. W jej trakcie mogą występować dodatkowe rozbłyski, aż do osiągnięcia obserwowanej wysokości końcowej „He”.<br>
		+	{{Wielokropek}}
		+	{{BQuote-end}}
		+
		+	<br clear="all"/>
		+
		+	== Galerie ==
		+
		+	<gallery caption="" widths="240px" heights="200px" perrow="3">
		+	File:Antonin_(Jenniskens_2026)-fig-06.jpg\|Meteoryt [[Antonin]]
		+	File:Križevci_(Jenniskens_2026)-fig-02.jpg\|Meteoryt [[Križevci]]
		+	</gallery>
		+
		+	<br clear="all"/>
		+
		+	== [[Bibliografia]] ==
		+
		+	* Borovička Jiří, Spurný Pavel, Šegon Damir, Andreić Željko, Kac Javor, Korlević Korado, Atanackov Jure, Kladnik Gregor, Mucke Hermann, Vida Denis, Novoselnik Filip, (2015), '''The instrumentally recorded fall of the [[Križevci]] meteorite, Croatia, February 4, 2011''', ''Meteoritics & Planetary Science'', vol. 50(7), 2015, s. 1244–1259. Plik {{!doi\|10.1111/maps.12469}}; plik {{Link-ADS\|a=2015M&PS...50..1244B}}.

	{{Przypisy}}		{{Przypisy}}

Antonin

2026-08-27T09:11:28Z

Bibliografia:

← poprzednia wersja		Wersja z 09:11, 27 sie 2026
Linia 241:		Linia 241:

	* {{Jenniskens (2025)}}		* {{Jenniskens (2025)}}
		+
		+	* {{Jenniskens (2026)}}

	* Krzesińska Agata, Tymiński Zbigniew, Kmieciak Kryspin, Shrbený Lukáš, Spurný Pavel, Borovička Jiří, (2022), '''The [[Antonin]] L5 Chondrite Fall (Poland): Mineralogy and Petrology of Meteorite, Bolide Trajectory and Meteoroid Orbit''', {{Link-metsoc\|n=85\|nabs=6144}}.		* Krzesińska Agata, Tymiński Zbigniew, Kmieciak Kryspin, Shrbený Lukáš, Spurný Pavel, Borovička Jiří, (2022), '''The [[Antonin]] L5 Chondrite Fall (Poland): Mineralogy and Petrology of Meteorite, Bolide Trajectory and Meteoroid Orbit''', {{Link-metsoc\|n=85\|nabs=6144}}.

Szablon:Jenniskens (2026)

2026-08-27T08:45:45Z

Nowa strona

Jenniskens Peter, Pilorz Stuart, Robertson Darrel, Stern Eric C., (2026), '''Bolide Light Curve Systematics from 75 Recovered Meteorites''', ''Meteoritics & Planetary Science'', vol. xx, 2026, ss. 44 ({{!abs-ilink|Szablon:Jenniskens (2026)}}).<ref>patrz → [[Szablon:Jenniskens (2025)|Jenniskens (2025)]]</ref> Plik {{!doi|10.1111/maps.70203}}.<noinclude>

----
'''Abstract:''' How does the energy deposition profile (light curve), deceleration, and penetration depth in Earth's atmosphere depend on asteroid composition and meteorite type? Here, we present the light curve and velocity profile of 75 bolides from camera-documented meteorite falls. The light curves as a function of altitude generally develop in the following seven phases: Phase (1) an initial rapid brightening; (2) a gradual increase that sometimes shows periodic brightness variations; (3) an onset and rapid increase of brightness until reaching a plateau; (4) a plateau with occasionally chirping brightness oscillations; (5) flares that result in fragments in the meteor wake; (6) an end flare of sometimes different color; and (7) ongoing ablation and fragmentation until dark flight. These seven phases are interpreted as resulting from solid bodies that cause early brightness oscillations from meteoroid spin, a plateau because of melting and reaching melting equilibrium, chirping oscillations due to plasma instabilities, flares due to fragmentations along fractures from dynamic pressure and thermal stress, and an end flare when the surviving back of the meteoroid explodes. This paper discusses the systematics of how the phase heights depend on entry speed, entry angle, initial mass, and meteorite type. The dynamic pressures during the onset of fragmentation and the end flare correlate with the tensile strength of the recovered meteorites. The results have implications for Planetary Defense when anticipating the energy deposition curve of small solid-body airbursting asteroid impacts like ''Chelyabinsk''.

{{Przypisy}}

[[Category:Bibliografia (szablony)|{{PAGENAME}}]]
</noinclude>