O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.
(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Bobulińce

Z Wiki.Meteoritica.pl

0

Kolejny zaginiony okaz

Informacja prasowa z początku XX wieku o znajdującym się w zbiorach „Muzeum Podolskiego” w Tarnopolu (Ukraina) dużym okazie meteorytu, podobno znalezionym przed 1913 rokiem we wsi Bobulińce na Podolu.

Intrygująca informacja w tygodniku „Świat” z 1913 roku (za portalem 100 lat temu.pl; fragment):

«

Muzeum Podolskie w Tarnopolu

(…) Są tu rzeczy rzadkie, jak monety ruskie, bite przez Kazimierza Wielkiego (wykopane pod Tarnopolem), jak litewskie monety z czasów pogańskich. Zbiory przyrodnicze odnoszą się wyłącznie do Podola, a najszacowniejszym okazem jest tu meteoryt, wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu przed kilku laty.

»


„Muzeum Podolskie” mieściło się w gmachu ówczesnego Towarzystwa Szkół Ludowych przy ulicy ks. Stepana Kaczały 2.[1] Jego zbiory zostały rozgrabione przez Rosjan w 1915 roku.[2]


W Sprawozdaniu z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912 (1913) jest informacja (s. 131) o okazach meteorytów w zbiorach Muzeum Podolskiego założonym przez koło TSL w Tarnopolu:

«

(…) Czwartą salę wypełniają przeważnie zbiory przyrodnicze ze świata roślinnego i zwierzęcego i mapy, odnoszące się geografii Polski, kolekcye minerałów i  bogactw kopalnych Galicyi, meteoryty i t. p. (…)

»


Na ukraińskim portalu m.20minut.ua znajduje się informacja (wyróżnienia w tekście Redakcja):

«

Геологічна скарбниця краю (до 100-річчя Тернопільського краєзнавчого музею)

06 червня 2013
Читач написав на сайт:[3] Тернопільський край славиться своїми геологічними пам’ятками. Це і величезні карстові печери та лабіринти, рівних яким немає в Європі, і відкопаний неогеновий бар’єрний риф - Товтрова гряда, і всесвітньо визнаний каньйон Дністра, де відслонюється потужний комплекс осадових товщ від наймолодших - антропогенних і до найдавніших силурійських відкладів палеозойської ери, і надзвичайно рідкісні мінеральні утворення – скупчення кристалів піщанистого кальциту у сарматських відкладах Кременецьких гір. Не завжди є можливість поїхати кудись далеко, щоб побачити і оцінити красу свого краю. Для цього й існують музеї.

(…)

Найдавніші геологічні експонати, які надійшли в музей, датуються 1948 роком. Хоч доволі велика колекція геологічних памяток була і в першій експозиції музею. Про це свідчить путівник по музею від 1913 року.

Найкрасивішим зразком природничого відділу того часу був метеорит вагою близько 2 кг, знайдений у с.Бобулинці на Поділлі. Подарував його музеєві Павло Думановський. Він складався з металу, на якому при реакції з кислотою виступаликрасиві геометричні фігури.

На жаль, велика кількість експонатів, в тому числі і метеорит, були втрачені, адже наш край пережив війни та пограбування. Подальша доля перших геологічних експонатів музею залишилась невідомою.

(…)

Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею

»


Z zamieszczonego opisu wynika, że był to prawdopodobnie meteoryt żelazny na którym widać było, po potraktowaniu kwasem, figury Widmannstättena (!), ważył około 2 kg i stanowił ozdobę zbioru geologicznego. Okaz znalazł w „с.Бобулинці на Поділлі” i przekazał do muzeum niejaki Павло Думановський. W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione, a dalsze losu meteorytu nie są znane.


Nie znaleziono nic więcej o tym doniesieniu (okazie).

Lokalizacja

Źródło: Wiki.Meteoritica.pl
© Jan Woreczko & Wadi

(B) Bobulińce

* W 2018 roku Google zmieniło zasady działania apletu, mapa może wyświetlać się niepoprawnie (pomaga Ctrl+F5); więcej → Szablon:GEMap-MyWiki

Wieś Bobulińce (ukr. Бобулинці; ros. Бобулинцы).


Bibliografia

  • Ilustrowany Magazyn Tygodniowy „Świat”, (1913), Muzeum Podolskie w Tarnopolu, 17/23 maja 1913.
  • Sprawozdanie z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912, Towarzystwo Szkoły Ludowej, Kraków 1913. Plik jLib.

Przypisy

  1. ^ na starych fotografiach gmachu Towarzystwa Szkół Ludowych przy ulicy Kaczały, widać takie same detale architektoniczne, jak na współczesnych zdjęciach Włoskiego Dziedzińca (Итальянский дворик) w Google Earth
  2. ^ kontynuatorem tradycji Muzeum Podolskiego (ukr. Музей Подільський) jest obecnie Тернопільський краєзнавчий музей; Wikipedia (UK) – Тернопільський краєзнавчий музей
  3. ^ autorem wpisu jest Oksana Kulczycka pracownik działu przyrodniczego Muzeum Regionalnego w Tarnopolu (Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею)

Linki zewnętrzne

Osobiste