O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.
(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Szablon:BernNHM

Z Wiki.Meteoritica.pl

Muzeum Historii Naturalnej w Bernie (Natural History Museum in Bern; Bern, Naturhist. Mus.) – Naturhistorisches Museum Bern Rocks from space on our doorstep and in the desert [katalog → Hofmann (1995)]



Duża część zbiorów muzeum to plon poszukiwań na pustyniach Półwyspu Arabskiego (Arabia Saudyjska i Oman). Od 2001 roku zespół naukowców-poszukiwaczy pod kierownictwem Bedy A. Hofmanna, za zgodą władz Omanu, realizuje projekt poszukiwania meteorytów w sułtanacie.[1] Większość znalezisk znajduje się obecnie w muzeum w Bernie, którego kolekcja liczy ponad 6000 okazów meteorytów.

Najbardziej spektakularne znaleziska z Omanu w zbiorach to:

  • meteoryt marsjański shergottyt Sayh al Uhaymir 094 (SaU 094) o wadze 223,3 g;
  • meteoryt księżycowy Sayh al Uhaymir 169 (SaU 169) o wadze 206,4 g;
  • meteoryt żelazny IIIAB Shişr 043 o wadze 8,267 kg;
  • oraz dużo okazów ze znanych elips: Jiddat al Harasis 073 (JaH 073)[2], Jiddat al Harasis 091 (JaH 091)[3] i Sayh al Uhaymir 001 (SaU 001)[4].

Z polskich meteorytów w zbiorach w Bernie znajduje się tylko kilka dużych (3× ~250 g) okazów meteorytu Pułtusk.

Galerie

Fragment zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Bernie (fot. Wadi)

Więcej zdjęć na portalu woreczko.pl.


Bibliografia

  • +Al-Kathiri Ali Faraj Ahmed, (2006), Studies on Oman Meteorites, Inauguraldissertation der Philosophisch-naturwissenschaftlichen Fakultät der Universität Bern, Bern 2006, ss. 116. Plik PDF.
  • Gnos Edwin, Hofmann Beda A., Al-Kathiri Ali Faraj Ahmed, Lorenzetti Silvio, Eugster Otto, Jull A.J. Timothy, (2003), The newly discovered Jiddat Al Harasis strewnfield in Oman, Meteoritics & Planetary Science, vol. 38(S7), 2003, s. A31.[2] Plik dOi; plik aDs.
  • Gnos Edwin, Lorenzetti Silvio, Eugster Otto, Jull A.J. Timothy, Hofmann Beda A., Al-Kathiri Ali Faraj Ahmed, Eggimann Manuel, (2003), The Jiddat Al Harasis 073 strewn field, Sultanate of Oman, Meteoritics & Planetary Science, vol. 44(3), 2003, s. 375-387.[2] Plik dOi; plik aDs.
  • +Hofmann Beda A., (1995), Meteorite Specimen List, Natural History Museum Bern, December 1995, ss. 7. Plik (wersja bez meteorytów omańskich) marzec 2002.
  • Hofmann Beda A., Gnos Edwin, Al-Kathiri Ali Faraj Ahmed, Al-Azri Hilal, Al-Muraza Akram, (2003), Omani-Swiss meteorite search 2001-2003: Project overview, Meteoritics & Planetary Science, vol. 38(S7), 2003, A54. Plik dOi; plik aDs.
  • McCall Gerald J.H., Bowden Alan J., Howarth Richard J., (2006), The History of Meteoritics and Key Meteorite Collections: Fireballs, Falls & Finds, Geological Society Special Publication (No. 256), Geological Society of London, 2006. ISBN 978-1862391949.[7] Plik PDF; plik dOi.

Przypisy

  1. ^ projekt jeszcze trwa, wg informacji na stronie muzeum, grupa szwajcarska przeszukała na razie (2017) tylko 3% powierzchni pustyń omańskich?!
  2. ^ a b c d meteoryt kamienny Jiddat al Harasis 073, znalezisko z 2002 roku w Omanie; chondryt zwyczajny L6, TKW 550 kg
  3. ^ meteoryt kamienny Jiddat al Harasis 091, znalezisko z 2002 roku w Omanie; chondryt zwyczajny L5, TKW 123,4 kg
  4. ^ a b meteoryt kamienny Sayh al Uhaymir 001, znalezisko z 2000 roku w Omanie; chondryt zwyczajny L5, TKW 450 kg
  5. ^ w katalogu kolekcji nie ma tak wielkiego howardytu!
  6. ^ jest jeszcze zarejestrowany reliktowy meteoryt żelazny (relict iron) Ramlat Fasad 056 (zgłoszony przez Rainera Bartoschewitza) oraz niezgłoszony (inf. prywatna) okaz meteorytu żelaznego znaleziony przez polskich poszukiwaczy!
  7. ^ zawiera m.in. historie największych kolekcji meteorytów na świecie; (…):

Linki zewnętrzne

Osobiste