PayPal-donate (Wiki).png
O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.

(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Bobulińce

Z Wiki.Meteoritica.pl

(Różnice między wersjami)
m (Linki zewnętrzne)
m (Kolejny zaginiony okaz)
Linia 20: Linia 20:
{{AQuote-end}}
{{AQuote-end}}
-
'''Z zamieszczonego opisu wynika, że był to prawdopodobnie świeży (!) okaz meteorytu żelaznego na którym widać było, po potraktowaniu kwasem, figury Widmannstättena&nbsp;(!). Ważył niemal 2&nbsp;kg.'''<br />
+
'''Z zamieszczonego opisu wynika, że był to prawdopodobnie świeży (!) okaz meteorytu żelaznego na którym widać było, po potraktowaniu kwasem, figury Widmannstättena&nbsp;(!). Ważył niemal 2&nbsp;kg.''' {{Txt2Img|Bobulińce_(Album_1911)-detal.jpg|Fotografia okazu}} sugeruje, że miał on kształt kuli o&nbsp;średnicy około 8&nbsp;cm (zakładając średni ciężar właściwy dla meteorytów żelaznych ~7,5&nbsp;g/cm³).
-
Z&nbsp;{{Txt2Img|Bobulińce_(Album_1911)-detal.jpg|fotografii okazu}} wynika, że miał on kształt kuli o&nbsp;średnicy około 8&nbsp;cm (zakładając średni ciężar właściwy meteorytów żelaznych ~7,5&nbsp;g/cm³).
+
 +
Ofiarodawcą (znalazcą?) okazu był Paweł Dumanowski (''Павло Думановський''), ale w&nbsp;innych źródłach (portal 1540.com.ua) wymienia się dwóch znalazców, właścicieli gorzelni: Moisze Aszkenaziego (''Мойшею Ашкеназі'') i&nbsp;Beniamina Kaufmana (''Веніяміном Кауфманом'').
=== Źródła ===
=== Źródła ===
Linia 59: Linia 59:
На початку Першої світової війни Тарнопіль окупувала російська армія й&nbsp;у&nbsp;1915&nbsp;р. музейна збірка була варварськи пограбована: частина експонатів спакована в&nbsp;ящики і&nbsp;відправлена у&nbsp;Росію, де і&nbsp;знаходилася до 1929&nbsp;р., а&nbsp;решта - розкрадена або побита солдатами на місці, зокре­ма, кераміка і&nbsp;порцеляна.
На початку Першої світової війни Тарнопіль окупувала російська армія й&nbsp;у&nbsp;1915&nbsp;р. музейна збірка була варварськи пограбована: частина експонатів спакована в&nbsp;ящики і&nbsp;відправлена у&nbsp;Росію, де і&nbsp;знаходилася до 1929&nbsp;р., а&nbsp;решта - розкрадена або побита солдатами на місці, зокре­ма, кераміка і&nbsp;порцеляна.
{{BQuote-end}}
{{BQuote-end}}
-
 
:W&nbsp;czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione przez Rosjan, a&nbsp;dalsze losu meteorytu nie są znane.
:W&nbsp;czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione przez Rosjan, a&nbsp;dalsze losu meteorytu nie są znane.
 +
 +
 +
Za portalem 1540.com.ua (po ukraińsku):
 +
{{BQuote-begin |max-width=800px}}
 +
{{Wielokropek}} –  Найціннішим зразком природничої секції був метеорит вагою 1916 грамів, знайдений 1901 року у&nbsp;подільському селі Бобулинці (Бучацький район) власниками спиртзаводу Мойшею Ашкеназі та Веніяміном Кауфманом.&nbsp;{{Wielokropek}}
 +
{{BQuote-end}}
Linia 75: Linia 80:
-
Nie znaleziono więcej innych informacji o tym okazie.
+
;Nie znaleziono więcej innych informacji o tym okazie.
-
 
+
=== {{Sparse-b}}Ciekawostka{{Sparse-e}} ===
=== {{Sparse-b}}Ciekawostka{{Sparse-e}} ===
Linia 93: Linia 97:
Зразок був важливим науковим об'єктом, що відображав метеоритну активність у регіоні, [[Бобулинці|як зазначається у&nbsp;статті польською мовою]].
Зразок був важливим науковим об'єктом, що відображав метеоритну активність у регіоні, [[Бобулинці|як зазначається у&nbsp;статті польською мовою]].
{{BQuote-end}}
{{BQuote-end}}
-
 
+
:Porażka. 😭
-
Porażka. 😭
+
== Lokalizacja ==
== Lokalizacja ==

Wersja z 22:24, 26 mar 2026

1i

Kolejny zaginiony okaz

(…) meteoryt spadły we wsi Bobulice wagi 1918 gramów etc. (źródło: Album 1911)

Informacja prasowa z początku XX wieku o znajdującym się w zbiorach „Muzeum Podolskiego” w Tarnopolu (Ukraina) dużym okazie meteorytu, podobno znalezionym przed 1913 rokiem (prawdopodobnie w 1909 roku; Duda 2010) we wsi Bobulińce (ukr. Бобулинці) na Podolu.

Intrygująca informacja w tygodniku „Świat” z 1913 roku (za portalem 100 lat temu.pl; fragment; wyróżnienia w tekście Redakcja):

«

Muzeum Podolskie w Tarnopolu

(…) Są tu rzeczy rzadkie, jak monety ruskie, bite przez Kazimierza Wielkiego (wykopane pod Tarnopolem), jak litewskie monety z czasów pogańskich. Zbiory przyrodnicze odnoszą się wyłącznie do Podola, a najszacowniejszym okazem jest tu meteoryt, wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu przed kilku laty.

»


„Muzeum Podolskie” mieściło się w gmachu ówczesnego Towarzystwa Szkół Ludowych (T.S.L.) przy ulicy ks. Stepana Kaczały 2.[1] Jego zbiory zostały rozgrabione przez Rosjan w 1915 roku.[2]


Szczegółowy opis zbioru i znajdującego się w nim meteorytu znajduje się w wydanym w 1913 roku „Przewodnik po Muzeum Podolskiem T. S. L. w Tarnopolu r. 1912” (uzupełnienia w tekście Redakcja):

«

(…) Najpiękniejszym okazem działu przyrodniczego jest niewątpliwie meteoryt wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu [с.Бобулинці на Поділлі] w r. 1909, który spadł tam nie wątpliwie tego roku w sierpniu (L. inw. 343). Ofiarował go muzeum P. Paweł Dumanowski [Павло Думановський]. Jedno miejsce kulistego meteorytu lekko nadszlifowane okazuje, że składa się z żelaza na którem przy polaniu kwasem występują figury geometryczne. Bardzo wybitnie odcina się także od reszty wnętrza ciemniej zabarwiona kora. Na powierzchni zewnętrznej meteorytu widać charakterystyczne nierówności. Okaz spoczywa w muzeum w osobnej oszklonej gablotce.

»


Z zamieszczonego opisu wynika, że był to prawdopodobnie świeży (!) okaz meteorytu żelaznego na którym widać było, po potraktowaniu kwasem, figury Widmannstättena (!). Ważył niemal 2 kg. Fotografia okazu sugeruje, że miał on kształt kuli o średnicy około 8 cm (zakładając średni ciężar właściwy dla meteorytów żelaznych ~7,5 g/cm³).

Ofiarodawcą (znalazcą?) okazu był Paweł Dumanowski (Павло Думановський), ale w innych źródłach (portal 1540.com.ua) wymienia się dwóch znalazców, właścicieli gorzelni: Moisze Aszkenaziego (Мойшею Ашкеназі) i Beniamina Kaufmana (Веніяміном Кауфманом).

Źródła

Na ukraińskim portalu m.20minut.ua znajduje się informacja (wyróżnienia w tekście Redakcja):

«

Геологічна скарбниця краю (до 100-річчя Тернопільського краєзнавчого музею)

06 червня 2013
Читач написав на сайт:[3] Тернопільський край славиться своїми геологічними пам’ятками. Це і величезні карстові печери та лабіринти, рівних яким немає в Європі, і відкопаний неогеновий бар’єрний риф - Товтрова гряда, і всесвітньо визнаний каньйон Дністра, де відслонюється потужний комплекс осадових товщ від наймолодших - антропогенних і до найдавніших силурійських відкладів палеозойської ери, і надзвичайно рідкісні мінеральні утворення – скупчення кристалів піщанистого кальциту у сарматських відкладах Кременецьких гір. Не завжди є можливість поїхати кудись далеко, щоб побачити і оцінити красу свого краю. Для цього й існують музеї.

(…)
Найдавніші геологічні експонати, які надійшли в музей, датуються 1948 роком. Хоч доволі велика колекція геологічних памяток була і в першій експозиції музею. Про це свідчить путівник по музею від 1913 року.

Найкрасивішим зразком природничого відділу того часу був метеорит вагою близько 2 кг, знайдений у с.Бобулинці на Поділлі. Подарував його музеєві Павло Думановський. Він складався з металу, на якому при реакції з кислотою виступаликрасиві геометричні фігури.

На жаль, велика кількість експонатів, в тому числі і метеорит, були втрачені, адже наш край пережив війни та пограбування. Подальша доля перших геологічних експонатів музею залишилась невідомою.

(…)
Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею

»


Okaz znalazł w „с.Бобулинці на Поділлі” i przekazał do muzeum niejaki Павло Думановський. W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione, a dalsze losu meteorytu nie są znane.


W publikacji Duda (2010) znajduje się krótka wzmianka (po ukraińsku; wyróżnienia w tekście Redakcja):

«

Четверта зала представляла пам’ятки природи, колекції птахів, кістки та зуби мамонтів, знайдені на Поділлі, роги оленів і лосів, зразки дерев, рослин, мінералів і корисних копалин. Окрасою залу був метеорит вагою 1916 грамів, знайдений 1909 року в с. Бобулинці (повіт Бучач).

»


Za portalem „ДОБА” (po ukraińsku):

«

(…) Зі старого фотоальбому організації "Т.S.L." можна побачити ряд музейних експонатів. Зокрема, шафу з старою порцеляною, килимок із заводу пані Пауліни Мандловей з Тернополя, старовинний годинник. Також була дерев'яна лопата, яку знайшли під час розкопок у Великій Березовиці та метеорит, який впав у селі Бобулинці, що на Бучаччині. Вага метеориту була 1918 грам.

На початку Першої світової війни Тарнопіль окупувала російська армія й у 1915 р. музейна збірка була варварськи пограбована: частина експонатів спакована в ящики і відправлена у Росію, де і знаходилася до 1929 р., а решта - розкрадена або побита солдатами на місці, зокре­ма, кераміка і порцеляна.

»
W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione przez Rosjan, a dalsze losu meteorytu nie są znane.


Za portalem 1540.com.ua (po ukraińsku):

«

(…) – Найціннішим зразком природничої секції був метеорит вагою 1916 грамів, знайдений 1901 року у подільському селі Бобулинці (Бучацький район) власниками спиртзаводу Мойшею Ашкеназі та Веніяміном Кауфманом. (…)

»


W „Sprawozdaniu z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912” (1913) jest informacja (s. 131) o okazach meteorytów w zbiorach Muzeum Podolskiego założonym przez koło TSL w Tarnopolu (wyróżnienia w tekście Redakcja):

«

(…) Czwartą salę wypełniają przeważnie zbiory przyrodnicze ze świata roślinnego i zwierzęcego i mapy, odnoszące się geografii Polski, kolekcye minerałów i  bogactw kopalnych Galicyi, meteoryty i t. p. (…)

»


Za Wikipedią (wyróżnienia w tekście Redakcja):

«

Pod koniec XIX w. na obszarze dworskim znajdowała się karczma Zabawa. W 1901 działała gorzelnia Mojżesza Dawida Aschkenazego i Beniamina Kaufmanna. W 1909 we wsi odnaleziono meteoryt, który trafił do zbiorów Muzeum Podolskiego w Tarnopolu.

»


Nie znaleziono więcej innych informacji o tym okazie.

Ciekawostka

Temat sztucznej inteligencji (ang. artifical intelligence, AI) jest dziś na topie. Jedni pokładają w niej nadzieje, inni mają obawy, a jeszcze inni eksperymentują. Nie ulega jednak wątpliwości, że, na tę chwilę, ma ona halucynacje i konfabuluje. 😊 Piszą o tym zjawisku znawcy tematu i praktycy.

Google AI na pytanie o meteoryt Bobulińce (pytanie: метеорит Бобулинці) swoją odpowiedzią rozczarowuje! Google AI, wspierając się zawartością portalu Wiki.Meteoritica.pl (!), opisuje meteoryt Bobulińce, jako meteoryt kamienny (pytanie było po ukraiński, więc odpowiedź jest też po ukraińsku):

«
Bobulińce (Google AI)-ps.jpg

Метеорит «Бобулинці» — це історичний кам'яний метеорит вагою близько 2 кг (1916 г), знайдений 1901 року в селі Бобулинці (Бучацький район, Тернопільська область). Він вважався найціннішим експонатом природничого відділу музею на Поділлі свого часу.
Основні факти:

  • Місце знахідки: с. Бобулинці, Поділля, Україна.
  • Рік знахідки: 1901.
  • Вага: 1916 грамів.
  • Тип: кам'яний метеорит. [meteoryt kamienny]

Зразок був важливим науковим об'єктом, що відображав метеоритну активність у регіоні, як зазначається у статті польською мовою.

»
Porażka. 😭

Lokalizacja

Źródło: Wiki.Meteoritica.pl
© Jan Woreczko & Wadi

(B) Bobulińce

* W 2018 roku Google zmieniło zasady działania apletu, mapa może wyświetlać się niepoprawnie (pomaga Ctrl+F5); więcej → Szablon:GEMap-MyWiki

Wieś Bobulińce (ukr. Бобулинці; ros. Бобулинцы).


Galerie


Bibliografia

  • Album: Koło T.S.L. w Tarnopolu, (1911), Lwów: [s.n., ca 1911] (A. Hegedüs). Plik PDF.
  • Дуда Ігор Микитович (Duda Ihor Mykytowycz), (2010), Тернопіль. 1540—1944. Історико-краєзнавча хроніка (Tapnopol: 1540-1944), Tarnopol 2010, ss. 296 (s. 147). Plik PDF.
  • Jast., (1913), Muzeum Podolskie w Tarnopolu, „Świat” Ilustrowany Magazyn Tygodniowy, nr 20 (17 maja 1913), s. 9-10. Plik bLib.
  • Przewodnik po Muzeum Podolskiem T. S. L. w Tarnopolu r. 1912, (1913), Nakładem Koła T. S. L. w Tarnopolu. Z Drukarni Leona Wierzbickiego, 1913, ss. 15. Plik uLib.
  • Sprawozdanie z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912, Towarzystwo Szkoły Ludowej, Kraków 1913. Plik jLib.

Przypisy

  1. ^ na starych fotografiach gmachu Towarzystwa Szkół Ludowych przy ulicy Kaczały, widać takie same detale architektoniczne, jak na współczesnych zdjęciach Włoskiego Dziedzińca (Итальянский дворик) w Google Earth
  2. ^ kontynuatorem tradycji Muzeum Podolskiego (ukr. Музей Подільський) jest obecnie Тернопільський краєзнавчий музей; Wikipedia (UK) – Тернопільський краєзнавчий музей
  3. ^ autorem wpisu jest Oksana Kulczycka pracownik działu przyrodniczego Muzeum Regionalnego w Tarnopolu (Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею)

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Osobiste