Szablon:!SLRs
Z Wiki.Meteoritica.pl
1
[1]
Przypisy
- ^ krótkożyciowe izotopy promieniotwórcze (SLRs, ang. Short-lived radionuclides) – radionuklidy o okresach półtrwania krótkich w porównaniu z wiekiem Układu Słonecznego (~4,567 mld lat), które były obecne podczas jego formowania, ale dziś już niemal całkowicie zanikły. Ich dawną obecność poznajemy po produktach rozpadu zachowanych w meteorytach. Najważniejsze SLRs w kosmochemii (w nawiasie okresy połowicznego rozpadu): 26Al (0,717 mln lat), 41Ca (0,10 mln lat), 36Cl (0,30 mln lat), 60Fe (2,6 mln lat), 63Mn (3,7 mln lat). Rozpad 26Al→26Mg był prawdopodobnie głównym źródłem ogrzewania młodych planetozymali prowadzącym do: metamorfizm chondrytów, topienie skał krzemianowych, oddzielenie jąder metalicznych, powstania meteorytów zdyferencjonowanych.
Mierząc stężenie ekstremalnie krótkożyciowych izotopów promieniotwórczych (ang. short-lived radioactive nuklides) w meteorycie można określić tzw. wiek ziemski okazu (ang. terrestrial age; patrz → cosmogenic isotopes), tzn. czas od spadku meteorytu na Ziemię do chwili obecnej, gdy już ustały w nim procesy wytwarzania nowych nuklidów powstających w wyniku bombardowania meteoroidu promieniowaniem kosmicznym w przestrzeni pozaziemskiej. Przykładowe ekstremalnie krótkożyciowe izotopy promieniotwórcze występujące w chondrytach zwyczajnych to: 52Mn (5,6 dni), 48V (15,97 dni), 51Cr (27,7 dni), 59Fe (44,5 dni), 58Co (70,4 dni), 56Co (77,23 dni), 46Sc (83,8 dni), 57Co (271,8 dni), 54Mn (312 dni) (patrz → Antonin, Sołtmany/Badania, Laubenstein et al. 2012).
Wikipedia (EN) – Cosmogenic nuclide
