PayPal-donate (Wiki).png
O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.

(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Konin

Z Wiki.Meteoritica.pl

(Różnice między wersjami)
(Bibliografia)
m (Bibliografia)
 
(Nie pokazano 24 wersji pomiędzy niniejszymi.)
Linia 1: Linia 1:
-
[[Grafika:Pseudometeoryt Konin.jpg|200px|thumb|Pseudometeoryt Konin (fot. Krzysztof Socha)]]
+
__NOTOC__
 +
{{VerifyLevel |level=0i}}
 +
== Domniemany meteoryt – bryła żelaza ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Koninie ==
 +
[[Grafika:Pseudometeoryt Konin.jpg|240px|thumb|Pseudometeoryt Konin (fot. Krzysztof Socha)]]
 +
Znany polski poszukiwacz meteorytów Krzysztof Socha na podstawie informacji otrzymanych w&nbsp;Instytucie Geologii UAM w&nbsp;Poznaniu odwiedził Muzeum Okręgowe w&nbsp;Koninie, w&nbsp;którego zbiorach znajduje się duża bryła żelaza – domniemany meteoryt (Socha 2011). Oględziny okazu i&nbsp;zebrane od pracowników Muzeum informacje jednoznacznie zdementowały opinie o&nbsp;kosmicznym pochodzeniu okazu. Okazało się, że '''jest to odpad hutniczy'''. Wcześniej domniemany meteoryt badali także geolodzy: Michał Sachanbiński, Tadeusz Przylibski i&nbsp;Paweł Zagożdżan.<ref>nie wiadomo czy ukazała się o tym publikacja</ref>
-
Hasło w Google „skarb głuchej  puszczy”.
+
Historia odnalezienia bryły (Bednarek 2007, za portalem ppwb.org.pl):
 +
{{BQuote-begin |width=640px}}
 +
{{Wielokropek}} Meteoryt żelazny został znaleziony w&nbsp;węgli odkrywki „Adamów” (sierpień 1996&nbsp;r.) wyrwany został ze złoża koparką łańcuchową Rs-400 i&nbsp;zakleszczył łańcuch czerpakowy przy rynnie wyprowadzającej na koparkę. Początkowo myślano, że to jakiś złom, ale po wydobyciu i&nbsp;odciągnięciu na bok uznano go za coś niecodziennego i&nbsp;wywieziono na plac przed oddziałem. Meteoryt ten miał długość 1,8&nbsp;m, a&nbsp;wymiary poprzeczne różne – największy 0,5&nbsp;m; miał kształt klinowaty i&nbsp;ciężar ok. 300&nbsp;kg. Odcięty kawałek (palnikiem gazowym) o&nbsp;wadze 3,65&nbsp;kg został zatrzymany w&nbsp;naszych zbiorach pamiątkowych oraz w&nbsp;celu ustalenia jego ciężaru właściwego. Dalsza część meteorytu została przewieziona do muzeum w&nbsp;Koninie.
 +
{{BQuote-end}}
-
Pijanowski zmarł.
+
W artykule również kilka ciekawych dla kolekcjonerów meteorytów informacji!
 +
<!--
 +
Ewaryst Bednarek
 +
O eksponatach wykopaliskowych KWB "Adamów" SA pisze pasjonat tych zbiorów emerytowany pracownik adamowskiej spółki
-
Pseudometeoryt "Konin" badał również prof. Łukasz Karwowski z Uniwerytetu Śląskiego: "Wiele lat temu to badałem i stwierdziłem, że jest to fragment z dna kadzi na żużel."<ref>informacja ustna</ref>
+
METEORYTY ZNALEZIONE NA TERENIE KWB "ADAMÓW"
 +
 
 +
Meteoryty jako eksponaty w muzeach są materiałem raczej rzadko spotykanym, ale w zbiorach KWB "Adamów" SA dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności posiadamy akurat wszystkie trzy ich odmiany, tzn. meteoryty kamienne, żelazo-kamienne i żelazne. Taki podział meteorytów przewiduje polska encyklopedia PWN i potwierdza go również niemiecki zbieracz i znawca meteorytów Walter Zeitschel.
 +
 
 +
Według obserwacji naukowców w przestrzeni kosmicznej wokół słońca krąży bardzo dużo ciał niebieskich o małych rozmiarach tzn. od pyłów do kilkumetrowych. Na ziemię spada najwięcej tych najdrobniejszych z pyłami kosmicznymi włącznie; te o większych rozmiarach spadają rzadziej i są tylko czasem zauważalne.
 +
 
 +
W meteorytach występują te same pierwiastki chemiczne, które są znane na ziemi, również skład izotopowy tych pierwiastków jest taki sam, co świadczy o wspólnym pochodzeniu materii Układu Słonecznego.
 +
 
 +
Wszystkie zgromadzone w muzeum meteoryty zostały znalezione na terenie kopalni. Najczęściej we wkopie lub zwałach napotyka się meteoryty kamienne, znalezienie meteorytu żelazo-kamiennego lub żelaznego należy do wyjątków. Każdy z meteorytów wg Waltera Zeitschela w czasie przelotu przez atmosferę ziemską spada po łuku i w wyniku tarcia o powietrze rozgrzewa się do tego stopnia, że jego zewnętrzna powierzchnia topi się; meteoryt jasno świeci, a odpadające od niego stopniowe fragmenty zostają za nim i świecą tzw. warkoczem. Zjawisko to bardzo dokładnie widoczne jest w nocy. W gęstym powietrzu bliżej ziemi meteoryt przestaje świecić, ponieważ zaczyna się schładzać. Po spadnięciu na ziemię nie jest w stanie spowodować pożaru spadając na materiały łatwopalne, takie jak słoma czy siano. Meteoryt żelazny po uderzeniu młotkiem dzwoni metalicznie i jest stosunkowo ciężki. Jego kształt może być bardzo różny, na powierzchni ma mniejsze i większe wgłębienia. Jest zwykle koloru rdzawo-brunatnego.
 +
 
 +
Meteoryt żelazny został znaleziony w węgli odkrywki "Adamów" (sierpień 1996 r.) wyrwany został ze złoża koparką łańcuchową Rs-400 i zakleszczył łańcuch czerpakowy przy rynnie wyprowadzającej na koparkę. Początkowo myślano, że to jakiś złom, ale po wydobyciu i odciągnięciu na bok uznano go za coś niecodziennego i wywieziono na plac przed oddziałem. Meteoryt ten miał długość 1,8 m, a wymiary poprzeczne różne - największy 0,5 m; miał kształt klinowaty i ciężar ok. 300 kg. Odcięty kawałek (palnikiem gazowym) o wadze 3,65 kg został zatrzymany w naszych zbiorach pamiątkowych oraz w celu ustalenia jego ciężaru właściwego. Dalsza część meteorytu została przewieziona do muzeum w Koninie.
 +
 
 +
Meteoryt żelazo-kamienny wg W. Zeitschela swoimi własnościami podobny jest do meteorytu żelaznego - obok żelaza głównym minerałem w jego składzie jest oliwin. Taki meteoryt został znaleziony na zwałowisku odkrywki "Bogdałów" w ile warwowym. Najogólniej meteoryty kamienne można rozpoznać po ich wyglądzie i kształcie. Są one pokryte biało-szarawym nalotem (tlenki metali). Mają różny ciężar właściwy. Struktura wewnętrzna jest bezpostaciowa, gdy się patrzy gołym okiem - widać to wyraźnie na płaszczyznach przełupania.
 +
-->
 +
 
 +
Pseudometeoryt „Konin” badał również prof. Łukasz Karwowski z&nbsp;Uniwersytetu Śląskiego (''informacja ustna''): „'''wiele lat temu to badałem i&nbsp;stwierdziłem, że jest to fragment z&nbsp;dna kadzi na żużel'''”.
-
<br clear="all"/>
 
== [[Bibliografia]] ==
== [[Bibliografia]] ==
-
* Głuchowski Piotr, Kowalski Marcin, (2007), '''Skarb Głuchej Puszczy.''' ''Gazeta Wyborcza'', 09-01-2007. [http://wyborcza.pl/1,76842,3832161.html Artykuł]
+
* +Bednarek Ewaryst, (2007), '''O eksponatach wykopaliskowych KWB "Adamów" SA''', ''Węgiel Brunatny. Kwartalny Biuletyn Informacyjny'', nr 3(60), 2007. [http://www.ppwb.org.pl/wb/60/5.php Artykuł].
-
* Pokrzywnicki Jerzy, (1971), '''Nowe polskie meteoryty (''New Polish meteorites'').''' ''Acta Geophys. Polon.'', vol. XIX, nr 2, 1971, s. 235-238.
+
* Socha Krzysztof, (2011), '''Złudne nadzieje (''False hope'')''', ''Acta Soc. Metheor. Polon.'', 2, 2011, s. 125-126.<ref>o pseudometeorytach „[[Konin]]” i [[Głucha Puszcza]]</ref> Plik [http://www.ptmet.org.pl/old/ACTA/ASMP-v2-125-126.pdf PDF]; plik {{Link-ASMP|bwmeta1.element.psjd-ec9cd06c-19e5-4c69-96cc-eec9e85594dc}}.
-
* Socha Krzysztof, (2011), '''Złudne nadzieje.''' ''Acta Soc. Metheor. Polon.'', 2, 2011. O pseudometeorycie „[[Konin]]”.
+
{{Przypisy}}
-
== Przypisy ==
+
== Zobacz również ==
-
<references />
+
* pseudometeoryt [[Głucha Puszcza]]
== Linki zewnętrzne ==
== Linki zewnętrzne ==
-
* Gazeta Słupecka - artykuł [http://www.gazetaslupecka.pl/?p=2983 "Co się stanie ze skarbem Głuchej Puszczy?"]
+
* [http://www.muzeum.com.pl/ Muzeum Okręgowe w Koninie]
-
* Gazeta Wyborcza - artykuł [http://wyborcza.pl/1,76842,3832161.html "Skarb Głuchej Puszczy"] &bull; [http://wyborcza.pl/51,76842,3832161.html?i=0 zdjęcia]
+
 
 +
* ppwb.org.pl – [http://www.ppwb.org.pl/wb/60/5.php O eksponatach wykopaliskowych KWB „Adamów” SA]
[[Category:Pseudometeoryty]]
[[Category:Pseudometeoryty]]

Aktualna wersja na dzień 21:53, 16 kwi 2019

0i

Domniemany meteoryt – bryła żelaza ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Koninie

Pseudometeoryt Konin (fot. Krzysztof Socha)

Znany polski poszukiwacz meteorytów Krzysztof Socha na podstawie informacji otrzymanych w Instytucie Geologii UAM w Poznaniu odwiedził Muzeum Okręgowe w Koninie, w którego zbiorach znajduje się duża bryła żelaza – domniemany meteoryt (Socha 2011). Oględziny okazu i zebrane od pracowników Muzeum informacje jednoznacznie zdementowały opinie o kosmicznym pochodzeniu okazu. Okazało się, że jest to odpad hutniczy. Wcześniej domniemany meteoryt badali także geolodzy: Michał Sachanbiński, Tadeusz Przylibski i Paweł Zagożdżan.[1]

Historia odnalezienia bryły (Bednarek 2007, za portalem ppwb.org.pl):

«

(…) Meteoryt żelazny został znaleziony w węgli odkrywki „Adamów” (sierpień 1996 r.) wyrwany został ze złoża koparką łańcuchową Rs-400 i zakleszczył łańcuch czerpakowy przy rynnie wyprowadzającej na koparkę. Początkowo myślano, że to jakiś złom, ale po wydobyciu i odciągnięciu na bok uznano go za coś niecodziennego i wywieziono na plac przed oddziałem. Meteoryt ten miał długość 1,8 m, a wymiary poprzeczne różne – największy 0,5 m; miał kształt klinowaty i ciężar ok. 300 kg. Odcięty kawałek (palnikiem gazowym) o wadze 3,65 kg został zatrzymany w naszych zbiorach pamiątkowych oraz w celu ustalenia jego ciężaru właściwego. Dalsza część meteorytu została przewieziona do muzeum w Koninie.

»


W artykule również kilka ciekawych dla kolekcjonerów meteorytów informacji!

Pseudometeoryt „Konin” badał również prof. Łukasz Karwowski z Uniwersytetu Śląskiego (informacja ustna): „wiele lat temu to badałem i stwierdziłem, że jest to fragment z dna kadzi na żużel”.


Bibliografia

  • +Bednarek Ewaryst, (2007), O eksponatach wykopaliskowych KWB "Adamów" SA, Węgiel Brunatny. Kwartalny Biuletyn Informacyjny, nr 3(60), 2007. Artykuł.
  • Socha Krzysztof, (2011), Złudne nadzieje (False hope), Acta Soc. Metheor. Polon., 2, 2011, s. 125-126.[2] Plik PDF; plik ASMP.

Przypisy

  1. ^ nie wiadomo czy ukazała się o tym publikacja
  2. ^ o pseudometeorytach „Konin” i Głucha Puszcza

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Osobiste