PayPal-donate (Wiki).png
O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.

(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)

Hirschbach

Z Wiki.Meteoritica.pl

Under construction icon-orange.svg
 Strona w budowie (Site under construction)
Jeszcze to chwilę potrwa (It will take a while)
0i

Wysyp meteorytów żelaznych z Austrii

Za Wikipedią i portalem DerStandard:

Pod koniec sierpnia 2023 roku w austriackim regionie Mühlviertel, w Górnej Austrii, dokonano intrygującego znaleziska. Hubert Pammer, rolnik i właściciel gospody (Wirtshaus Pammer) w miejscowości Guttenbrunn (gmina Hirschbach), natrafił na nietypową bryłę, która znacznie różniła się od zwykłych kamieni spotykanych na jego polu. Obiekt ważył pierwotnie 3,2 kg, a jego rdzawobrązowa, chropowata powierzchnia skrywała metaliczne wnętrze. Wszystko wskazywało na to, że może to być meteoryt żelazny!
Historia znaleziska sięga jednak nieco wcześniej. W latach 2021-2022 podczas prac ziemnych związanych z rozbudową stawu wydobyto duże ilości ziemi, które następnie rozprowadzono na pobliskim polu. To właśnie tam, 31 sierpnia 2023 roku, Pammer znalazł ciężką bryłę. Zaskoczyła go przede wszystkim jej masa – obiekt był niemal trzykrotnie cięższy niż podobnej wielkości fragmenty lokalnego granitu. Jeden z gości jego lokalu, któremu Pammer opowiedział o swoim niezwykłym znalezisku, skierował go do Very Hammer, kierowniczki zbiorów mineralogicznych w Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu. Dzięki niej nawiązał kontakt z Ludovicem Ferrière, ówczesnym kustoszem kolekcji meteorytów w tymże muzeum. W listopadzie 2023 roku Pammer dostarczył obiekt do placówki w Wiedniu, gdzie został on poddany badaniom przeprowadzonym przez Ludovica Ferrière oraz specjalistę ds. preparatyki, Gorana Batica.
Wstępne analizy wykazały, że materiał składa się w ponad 95 procentach z żelaza i niklu. Stwierdzono w nim obecność kamacytu i taenitu, a także schreibersytu. Wykryto również śladowe ilości takich pierwiastków jak gal, german, iryd, kobalt, miedź i złoto. Przeprowadzone badania dostarczyły argumentów przemawiających za pozaziemskim pochodzeniem okazu. Po przecięciu i wytrawieniu powierzchni ujawniły się charakterystyczne figury Widmanstättena.
Badania wieku ziemskiego meteorytu przeprowadzone w Aix-en-Provence wskazały, że obiekt spoczywa na Ziemi od co najmniej 26 tysięcy lat. Oznacza to, że jego upadek nastąpił na długo przed powstaniem wielu znanych stanowisk archeologicznych i na długo przed rozwojem rolnictwa w Europie. Nie oznacza to jednak, że meteoryt przez cały ten czas leżał dokładnie w miejscu, w którym został znaleziony. Ziemia, w której go odkryto, była wcześniej przemieszczana podczas prac przy stawie, dlatego jego pierwotne miejsce upadku pozostaje nieznane. Nie wiadomo też, czy na powierzchnię Ziemi dotarł jako pojedynczy fragment, czy stanowił część większego obiektu, który rozpadł się na deszcz meteorytów!
Pierwotna masa okazu wynosiła 3,2 kg. W toku badań materiał został podzielony, a poszczególne części trafiły do różnych instytucji. Główna masa, ważąca 2909 g, jest przechowywana w Bratysławie. Fragment o masie około 142 g znajduje się w zbiorach muzealnych w Wiedniu, a kolejna część trafiła do Brukseli.


Meteoryt był prezentowany na wystawie „Ein Geschenk des Himmels – gelandet im Mühlviertel” („Dar niebios – który spadł w regionie Mühlviertel”), otwartej od 26 kwietnia do 26 lipca 2026 roku w Muzeum Mebli Chłopskich w Hirschbach (Hirschbacher Bauernmöbelmuseum Edlmühle) (MeinBezirk.at).


Badania trwają. Meteoryt zostanie zgłoszony do Meteoritical Bulletin Database i będzie kolejnym meteorytem żelaznym z Austrii.

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Źródło „http://wiki.meteoritica.pl/index.php5/Hirschbach”
Osobiste