PayPal-donate (Wiki).png
O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.

(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Fragenstein

Z Wiki.Meteoritica.pl

0i

Europejski Gibeon, bo nie Muonionalusta

Fragenstein →
Fragenstein (Universität Innsbruck)-fig1.jpg
Meteoryt Fragenstein (źródło: Universität Innsbruck)
Znalezisko
Lokalizacja Tirol, Austria
Położenie[1] 47°17'20"N, 11°14'12"E
Data 5 września 2020 r.
Charakterystyka
Typ meteoryt żelazny IVA, oktaedryt drobnoziarnisty (Of, fine octahedrite)
Masa 3,747 kg
Liczba okazów jeden okaz
Cechy niski stopień zwietrzenia
Meteoritical Bulletin Database

Znaleziony 5 września 2020 roku przez anonimową osobę wspinającą się w korycie potoku w Alpach Austriackich, w szerszej okolicy Zirl, powyżej obecnej linii wody. Znalazca zwrócił na niego uwagę ze względu na metaliczny wygląd. Na powierzchni widoczne były ślady struktury Widmanstättena, uwidocznione w wyniku procesów wietrzenia na Ziemi.

Jeden okaz (o wadze około 3820 g), bez widocznej skorupy obtopieniowej, o gęstości 7,875±0,009 g/cm³, określonej na podstawie skanowania 3D. Powierzchnia zewnętrzna jest lekko wygładzona, a struktura Widmanstättena jest słabo widoczna. Całkowity brak skorupy obtopieniowej lub warstwy tlenków wskazuje na ciągłą erozję zewnętrznych części meteorytu w wyniku przemieszczania się i mechanicznego ścierania. Na wytrawionej powierzchni przekroju widoczna jest struktura Widmanstättena z lamelami kamacytu o szerokości 0,31±0,1 mm. W zagłębieniach na zewnętrznej powierzchni meteorytu znajdują się czarne pozostałości, które mogą być fragmentami skorupy obtopieniowej.

Podobieństwo składu chemicznego do meteorytu Muonionalusta[2] skłoniło badaczy do przeprowadzenia szczegółowych analiz radionuklidów kosmogenicznych.[3] Wszystkie zmierzone stosunki izotopowe oraz wynikające z nich aktywności właściwe są około tysiąc razy wyższe niż poziomy aktywności zmierzone w próbce meteorytu żelaznego o bardzo podobnym składzie chemicznym, czyli Muonionalusta. Wysokie aktywności 36Cl i 41Ca w meteorycie Fragenstein wykluczają długi wiek ziemski.[4] Pomimo bardzo podobnego składu chemicznego meteorytów Fragenstein i Muonionalusta stężenia radionuklidów kosmogenicznych w Fragenstein wyraźnie wskazują, że meteoryty te spadły w różnych okresach, mimo znacznego podobieństwa chemicznego.


Wszystkie informacje, jakie posiadamy o tym meteorycie, pochodzą ze zgłoszenia w Meteoritical Bulletin Database i z kilku artykułów prasowych. Nie ukazała się jeszcze żadna publikacja o nim. Więc nie znamy, np. wyników pomiarów jego wieku ziemskiego.


Opis w Meteoritical Bulletin Database
«

Fragenstein   47.28893°N, 11.23669°E

Tirol, Austria
Find: 2020 Sep 5
Classification: Iron meteorite (IVA)

History: (M. Patzek, IfP) Found on 5 September 2020 by an anonymous person who was climbing in a stream bed in the Austrian Alps in the wider area of Zirl, above the current water line. The finder noted it due to the metallic appearance. The surface showed evidence of a Widmanstätten pattern, made visible by terrestrial alteration.

Physical characteristics: (M. Patzek, IfP) One individual (~3820 g) without visible fusion crust with a density of 7.875±0.009 g/cm³ determined by 3D scanning. Slightly polished exterior with vague visible Widmanstätten pattern, due to different resistance to weathering of taenite and kamacite. The overall absence of fusion crust or oxide layer indicates continuous erosion of the outer parts of the meteorite by movement and mechanical abrasion. Etched cut face shows Widmanstätten pattern with <0.5 mm wide kamacite lamellae. Depressions on the outer part of the meteorite contain black remnants of a possible fusion crust.

Petrography: (M. Patzek, IfP) Kamacite lamellae have a mean width of 0.31±.1 (range from 0.19 to 0.48: n=23).

Geochemistry: Mineral compositions and geochemistry: (M. Patzek, IfP) Trace Element[5] concentrations have been determined by LA-ICP-MS.[6] A Muonionalusta[2] sample was used as an internal unknown sample to verify the accuracy of the analyses (G. Papola, F. Wombacher, M. Fischer-Gödde, Köln). 1 RSD% of the element data is given in brackets: Fe 90.77 wt% (0.5%), Ni 8.85 wt% (4%), Co 3814 ppm (2.5%), Cu 100 ppm (15%), Ga 2.07 ppm (7%), Mo 7.29 ppm (10%), Os 1.04 ppm (10%), Ir 1.08 ppm (10%), Ru 2.72 ppm (8%), Pt 4.27 ppm (10%), Rh 0.77 ppm (6%), Pd 7.6 ppm (6%), Au 2.03 ppm (5%). The chemical similarities with Muonionalusta motivated a detailed analyses of cosmogenic radionuclides. Cosmic ray exposure: A small aliquot sample (~88 mg) of the Fragenstein specimen was analyzed for several cosmogenic radionuclides (10Be, 26Al, 36Cl, and 41Ca) at the VERA facility, UVien. All measured isotopic ratios and resulting specific radioactivities from ~3.5 dpm/kg 26Al to ~21 dpm/kg 36Cl are about three orders of magnitude higher than radioactivity levels for a sample from an iron meteorite of very similar chemical composition, i.e., Muonionalusta. The high levels of 36Cl and 41Ca (~17 dpm/kg) of Fragenstein preclude a long terrestrial age.[4]

Classification: (M. Patzek, IfP) Iron, IVA, based on trace element abundances, petrography and mineral chemistry. Fine octahedrite. Despite the very similar composition of Fragenstein and Muonionalusta, the cosmogenic radionuclide concentrations of Fragenstein clearly show that they fell in separate events despite being chemically very similar.

Specimens: (M. Patzek, IfP) Main mass (3743 g) with anonymous finder. 33 g at IfP (type specimen).

»



Meteoryty żelazne grupy IVA

O meteorytach żelaznych grupy IVA (Woźniak 2021):

«

Grupa IVA

Grupa IVA – grupa o najniższej wśród meteorytów żelaznych zawartości kobaltu (Co) oraz bardzo niskiej zawartości germanu i galu (rys. 6). Zawartość niklu rzadko przekracza w nich 10% (100 ppm) (rys. 17). Wszystkie meteoryty tej grupy to oktaedryty drobnoziarniste (Of).[7] Na wykresach Ni-Ga i Ni-Ge grupa jest silnie izolowana i bardzo zwarta – wartości dla Ga i Ge są w wąskim przedziale. Zawartość galu jest w grupie IVA kilkanaście razy większa od zawartości germanu! (rys. 4) (odwrotnie niż w grupie IIF, gdzie przeważa german).

Charakterystyczny dla tej grupy jest nieznaczny wzrost szerokości belek kamacytu wraz ze wzrostem zawartości niklu (rys. 1), takiej dodatniej korelacji nie obserwuje się dla innych grup, gdzie korelacja jest ujemna! Może to sugerować, że grupa IVA składa się z dwóch podgrup pochodzących z różnych ciał macierzystych?! Na poparcie tej tezy świadczą obserwacje pewnych luk (gap) w zawartościach niklu i irydu, które mogą sugerować istnienie dwóch podgrup (rys. 15). Również modelowanie formowania się struktur Thomsona-Widmanstättena dla grupy IVA wskazują na lukę w tempie stygnięcia ciała macierzystego. Badacze skłaniają się jednak ku twierdzeniu, że sugerowany podział na dwie podgrupy to artefakt i wynika z mało reprezentatywnej liczby próbek oraz z subiektywnego i niejednoznacznego pomiaru szerokości belek kamacytu.[8] Zagadnienie otwarte. Obliczone średnie tempo stygnięcia ciała macierzystego (stopu Fe-Ni) dla tej grupy wynosi ~100-6600 stopni ma milion lat (~100-6600ºC/My). Wartość najniższe dotyczą meteorytów z grupy IVA o dużej zawartości niklu, wartości najwyższe dotyczą meteorytów tej grupy o najniższej zawartości niklu.[9] Tak duże tempo stygnięcia znajduje również swoje odzwierciedlenia w morfologii pól plessytu obserwowanych w okazach z tej grupy. Zbliżone wartości izotopów tlenu (Δ17O i δ18O) dla meteorytów grupy IVA i chondrytów zwyczajnych typu L i LL, sugerowały ich wspólne pochodzenie. Ale obecnie hipoteza ta jest odrzucana, gdyż wydaje się mało prawdopodobne by żelazo i chondryty pochodziły z tego samego ciała, które dla pierwszych było całkowicie stopione, a te drugie nie uległy znacznemu stopieniu (Scott 2020).

W składzie meteorytów grupy IVA całkowicie brak cohenitu, haxonitu, grafitu i carlsbergitu. Bardzo rzadko obserwuje się małe inkluzje krzemianów. Schreibersyt jest rzadki, a w nisko niklowych członkach grupy nieobecny. Natomiast minerał daubréelit jest bardzo obfity, i dla nisko niklowych członków, jest najczęściej liczniejszy niż troilit. Sam troilit jest popularny oraz występuje w formie nodul (Scott et al. 1975).

Opisując skład mineralny członków tej grupy trzeba pamiętać, że należą do niej również nietypowe, anomalne meteoryty Steinbach i São João Nepomuceno, które swym składem i budową przysparzają tylko „kłopotów” naukowcom! Zawierają one tak dużo krzemianów, iż należałoby je właściwie klasyfikować jako żelazno-kamienne. Jednak skład chemiczny i tekstura ich metalowych części oraz wyznaczone tempo chłodzenia ściśle odpowiadają cechom grupy IVA. Ich frakcja metaliczna ma wyraźną strukturę oktaedrytu, ale ich wtrącenia krzemianowe są zagadką. Chociaż skład izotopowy tlenu w krzemianowej fazie przypomina ten dla chondrytów zwyczajnych typu L i LL, jednak jej mineralogia jest całkowicie niechondrytowa.

W meteorycie Gibeon zaobserwowano płytki polimorficznej odmiany kwarcu trydymitu, a meteoryt Muonionalusta zawiera płytki minerału wysokociśnieniowego stiszowitu, który prawdopodobnie pierwotnie był trydymitem. W okazach grupy IVA powszechne są linie Neumanna (Scott 2020).

Grupa jest liczna, zajmuje czwarte miejsce pod względem liczebności po grupach IAB, IIAB i IIIAB. Najbardziej znane meteoryty tej grupy to: Gibeon[10], Muonionalusta[2], Gan Gan, Zaragoza (IVA-an) (fot. 1) oraz najnowsze europejskie znalezisko Fragenstein i nieudokumentowany Kaposfüred. Większość okazów meteorytów z tej grupy ma też bardzo ładny wzór figur Thomsona-Widmanstättena. Do grupy tej należy też już wspomniany wyjątkowej urody anomalny Steinbach (IVA-an) (fot. 7).

»



Lokalizacja

Źródło: Wiki.Meteoritica.pl
© Jan Woreczko & Wadi

(Z) Zirl

Ruiny Burgruine Fragenstein

* W 2018 roku Google zmieniło zasady działania apletu, mapa może wyświetlać się niepoprawnie (pomaga Ctrl+F5); więcej → Szablon:GEMap-MyWiki


Galerie

Źródło: Universität Innsbruck



Kurz-Clip: Meteoritenfund nahe Innsbruck

Meteoritenfund nahe Innsbruck: der Mineraloge…


Bibliografia

  • Woźniak Marek, (2021), Meteoryty żelazne – klasyfikacja w obrazach (Iron meteorites – classification in pictures), Acta Soc. Metheor. Polon., 12, 2021, s. 149-216 (abstrakt).[11] Plik ASMP; Książka abstraktów.

Przypisy

  1. ^ jeśli nie zaznaczono inaczej, podano współrzędne przyjęte w oficjalnej bazie meteorytów Meteoritical Bulletin Database
  2. ^ a b c meteoryt żelazny Muonionalusta, znalezisko z 1906 roku w Szwecji; grupa IVA, TKW 230 kg
  3. ^ izotopy kosmogeniczne (ang. cosmogenic isotopes, radionuclides) – meteoroid w przestrzeni kosmicznej był wystawiony na działanie promieniowania kosmicznego. Wysokoenergetyczne cząstki promieniowania kosmicznego oddziałują z atomami w skale, powodując reakcje jądrowe i powstawanie charakterystycznych izotopów kosmogenicznych (np. 3He, 21Ne, 38Ar, 10Be, 26Al, 36Cl, 14C, 53Mn). Mierząc ich stężenia w meteorycie i znając tempo produkcji tych izotopów, można oszacować czas ekspozycji próbki na promieniowanie kosmiczne, czyli czas przebywania meteoroidu w przestrzeni kosmicznej po oddzieleniu od ciała macierzystego – czas ekspozycji na promieniowanie kosmiczne (CRE age, ang. Cosmic-Ray Exposure Age). Termin CRE age występuje głównie w artykułach dotyczących meteorytów, popularniejszym jego odpowiednikiem jest datowanie izotopami kosmogenicznymi (ang. cosmogenic nuclide dating). Badając izotopy kosmogeniczne można również określić czas od spadku – wiek pobytu meteorytu na Ziemi (ang. terrestrial age) (patrz → Antonin  ●  short-lived radionuclides). Badanie rozkładu izotopów w materiale pozwala określić historię ablacji/erozji skały (produkcja radionuklidów zależy od głębokości wewnątrz meteoroidu, porównując aktywności różnych izotopów można oszacować rozmiar meteoroidu przed wejściem w atmosferę oraz położenie fragmentu względem jego powierzchni). Zalety: pozwala badać procesy zachodzące w skali od tysięcy do milionów lat, dostarcza informacji niedostępnych dla klasycznych metod datowania, szeroko stosowana w badaniach meteorytów i powierzchni planet. Wikipedia (EN) – Cosmogenic nuclide
  4. ^ a b wiek ziemski meteorytu (ang. terrestrial age) to czas, jaki upłynął od jego spadku na Ziemię do momentu znalezienia. Nie mierzy się go bezpośrednio, lecz najczęściej szacuje na podstawie analizy krótkożyciowych izotopów promieniotwórczych i kosmogenicznych obecnych w meteorycie, np. 39Ar, 26Al, 10Be, 14C, 36Cl, 41Ca. Ich ilość zmienia się w czasie pod wpływem procesów zachodzących na Ziemi, dlatego pozwala oszacować, jak długo meteoryt przebywał w ziemskim środowisku. W przypadku meteorytów żelaznych szczególnie przydatna jest para 36Cl–41Ca. Ważne: sam wygląd meteorytu ani stopień jego zwietrzenia nie pozwalają wiarygodnie określić wieku ziemskiego; patrz → Paleometeoryty
  5. ^
    Iron meteorites classification (trace elements).jpg
    pierwiastki śladowe (ang. trace elements) – to pierwiastki występujące w meteorytach w stężeniach poniżej 0,1% masy, często na poziomie ppm (części na milion). Ich analiza pozwala określić pochodzenie, wiek i historię powstania meteorytów. Główne grupy pierwiastków śladowych: syderofile (ang. siderophile elements, lubiące żelazo) – mają duże powinowactwo do żelaza i koncentrują się w metalicznej części meteorytów, należą do nich m.in. iryd (Ir), platyna (Pt), osm (Os) i złoto (Au); litofile (ang. lithophile elements, lubiące skały) – wiążą się z tlenem i występują głównie w minerałach krzemianowych, przykłady: lit (Li), beryl (Be), bar (Ba), niob (Nb) oraz pierwiastki ziem rzadkich (REE); chalkofile (ang. chalcophile elements, lubiące siarkę) – tworzą związki z siarką, często obecne w troilicie, należą do nich m.in. gal (Ga), german (Ge) i antymon (Sb). Znaczenie pierwiastków śladowych: klasyfikacja meteorytów – stężenia i proporcje pierwiastków (np. Ga, Ge, Ir) umożliwiają podział meteorytów żelaznych na grupy chemiczne (np. IAB, IIAB; Woźniak (2021)); datowanie – radioaktywne izotopy pierwiastków, takich jak uran, ołów czy glin, służą do określania wieku meteorytów; badanie procesów planetarnych – skład pierwiastków śladowych dostarcza informacji o różnicowaniu wnętrz planet i historii ciał macierzystych meteorytów. Metody analizy: neutronowa analiza aktywacyjna (NAA); spektrometria mas z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP-MS) (Lauretta et al. (2006); McSween et al. (2022))
  6. ^ spektrometria mas z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ang. Laser Ablation Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry, LA-ICP-MS) – zaawansowana technika analityczna, która umożliwia precyzyjną analizę pierwiastkową i izotopową próbek stałych w mikroskali. Pozwala na mapowanie składu chemicznego bez konieczności rozpuszczania materiału. LA (ablacja laserowa) – laser o wysokiej energii odparowuje mikroskopijną ilość materiału bezpośrednio z powierzchni próbki w komorze w atmosferze gazu obojętnego; ICP (jonizacja) – powstały aerozol trafia do plazmy indukcyjnie sprzężonej (o temperaturze rzędu 7500K), gdzie cząsteczki ulegają atomizacji i jonizacji; MS (detekcja mas) – jony są następnie kierowane do spektrometru mas, gdzie są rozdzielane i mierzone na podstawie stosunku masy do liczby atomowej (m/Z). Wcześniejsza wersja tej metody (ICP-MS) opierała się na rozpuszczeniu próbki (do roztworu) i wprowadzeniu jej do bardzo gorącej plazmy argonowej. Zalety: bardzo wysoka czułość (często poziom ppb, a nawet ppt), jednoczesna analiza wielu pierwiastków, możliwość pomiaru stosunków izotopowych, niewielka ilość potrzebnej próbki. W meteorytyce metoda ICP-MS jest powszechnie stosowana do oznaczania: pierwiastków śladowych (np. ziem rzadkich), zawartości niklu, kobaltu, irydu i innych pierwiastków syderofilnych, anomalii izotopowych, wieku i pochodzenia materiału meteorytowego. Wikipedia (EN) – Inductively coupled plasma mass spectrometry
  7. ^ z wyłączeniem meteorytów Fuzzy Creek, Millarville, Smithland, które mają strukturę anomalną SA. Jest w tej grupie jeszcze meteoryt anomalny Longchang o strukturze Om. O umowności podziału na heksaedryty i oktaedryty bardzo gruboziarniste, patrz przypis w tabeli 1
  8. ^ o umowności podziału na heksaedryty i oktaedryty bardzo gruboziarniste, patrz przypis w tabeli 1
  9. ^ wykorzystanie modelowania termicznej i frakcyjnej krystalizacji, sugeruje, że żelazo z grupy IVA wykrystalizowało ze stopionego metalowego ciała o promieniu 150±50 km i płaszczu krzemianowym o grubości mniej niż 1 km. Takie „nagie” jądro mogło powstać w wyniku zderzeń i w ich wyniku ucieczki materii płaszcza
  10. ^ meteoryt żelazny Gibeon, znalezisko z 1836 roku w Namibii; grupa IVA, TKW 26 ton; patrz → Rinne (1910)
  11. ^ więcej → woreczko.pl – Meteoryty żelazne – klasyfikacja w obrazach (Iron meteorites – classification in pictures)

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Osobiste