O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.
(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt/Artykuły

Z Wiki.Meteoritica.pl

0

Spis treści

Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt.

Cytowany również pod nazwami: Jahrbuch der Kaiserlich Königlichen Geologischen Reichsanstalt Jahrbuch der K. K. Geologischen Reichsanstalt.


Wybrane artykuły o meteorytach w Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt.

Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt

A

  • Abel O., (1901), Ueber sternförmige Erosionssculpturen auf Wüstengeröllen, Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 51, 1901, s. 25-40.[1] Plik DjVu.

B

D

  • Döll Eduard, (1882), Die Meteorsteine von Mócs (Mit 4 Lichtdruck-Tafeln (Nr. V-VIII.), Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 32, 1882, s. 421-434.[2] Plik DjVu.
  • Döll Eduard, (1888), Zwei neue Kriterien für die Orientirung der Meteoriten (Mit vier Lichtdrucktafeln (Nr. VI-IX), Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 37 (1887), 1888, s. 193-206.[3] Plik DjVu.

F

  • Foetterle Franz, (1866), Verhandlungen der geologischen Gesellschaft für Ungarn, Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 16, Heft III, 1866, s. 115-116.[4] Plik DjVu.

H

  • Hauer Franz Ritter von, (1866), Der Meteorsteinfall von Knyahinya, Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 16, Heft III, 1866, s. 105. Plik DjVu.

N

  • Neumann Johann Georg[5], (1857), Bemerkungen über das Eisen Chotzen, Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 8, Heft II, 1857, s. 354-358.[6] Plik DjVu.
  • Neumann Karl August[7], (1857), Ueber die Auffindung foeeilen Eisens bei Chotzen, Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 8, Heft II, 1857, s. 351-354.[6] Plik DjVu.

S

  • Suess Franz E., (1900), Die Herkunft der Moldavite und verwandter Gläser (Mit acht Lichtdrucktafeln (Nr. XI [I]-XVIII [VIII]) und 60 Zinkotypien im Text), Jahrbuch der Kaiserlich-Königlichen Geologischen Reichsanstalt, 50, 1900, s. 193-382.[8] Plik DjVu.

Bibliografia

  • Koblitz Jörn, MetBase. Meteorite Data Retrieval Software, Version 7.3 (CD-ROM), Ritterhude, Germany 1994-2012. MetBase.

Źródła plików

Przypisy

  1. ^ procesy erozji; część: Vergleich der Wüstengerölle mit den Moldaviten
  2. ^ zawiera cztery plansze z fotografiami okazów meteorytu Mocs
  3. ^ zawiera cztery plansze z fotografiami orientowanych okazów meteorytu Mocs
  4. ^ wg Koblitz MetBase: Szabó J., Kurze Mitteilung, dass Steine bei Knyahinya und O-Sztusica niederfielen
  5. ^ Johann Georg Neumann (1813-1882) – całe życie pracował jako urzędnik, ale przejawiał wielkie zainteresowanie naukami przyrodniczymi; odkrywca „linii Neumanna” w heksaedrycie Braunau; samo pojęcie linie Neumanna pojawiło się w literaturze po raz pierwszy u Breziny (1885, s. 199), jako „Neumann'schen Figuren” (określenie „figury” nie przyjęło się) (Spencer 1930, Mineralogical Magazine); syn Karla Augusta Neumanna; zajmował się również bryłami żelaza znalezionymi przez ojca w 1844 roku w miejscowości Choceň (niem. Chotzen) (ale okazało się, że to nie meteoryty (Neumann, Neumann 1857)) (Biała 2017)
  6. ^ a b wyniki badań pseudometeorytu Chotzen (cz. Choceň) prowadzonych przez ojca Karla Augusta i syna Johanna G. Neumann; bryły żelaza znalezione w sierpniu 1844 roku podczas budowy tunelu kolejowego; stwierdzono w nich śladowe ilości niklu (Biała 2017)
  7. ^ Karl August Neumann (1771-1866) – chemik i przedsiębiorca (autora pomogła zidentyfikować Jadwiga Biała (Biała 2017)); wykładał chemię na Politechnice w Pradze i na Uniwersytecie Karola; przyjaźnił się z Ernstem F.F. Chladnim (sam Chladnie pisze o tym, np. w Chladni (1826)); jako pierwszy ustalił meteorytowe pochodzenie meteorytu Elbogen; przyczynił się do odnalezienia okazów meteorytu Zebrak ze spadku 14 października 1824 roku; rozpoczął kolekcjonowanie meteorytów, które kontynuował jego syn Johann Georg Neumann (odkrywca w meteorycie Braunau tzw. „linii Neumanna”), kolekcja znajduje się obecnie w Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu (Biała 2017, 2019)
  8. ^ wiele plansz i ilustracji w tekście

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Osobiste